The warts caused by certain types of human papillomavirus (HPV) and it is benign lesions (bumps) of the skin.

They form when the virus enters the skin, usually through minor injury. The virus causes rapid proliferation of cells in the outer layer of the skin. Usually, warts have the color of the skin, however they may be darker, rough or smooth.

-There are different types of warts;

Common warts are found anywhere on the skin. The most common point is at fingers and in dorsal surface of hands (either due to shaking hands with sufferers or due to more frequent contact with contaminated objects).

There are still:

Palm warts.

Plantar, developed on the soles and points of support. It is the only case that perhaps the localization is somewhat painful because due to the weight of the body the ant can not grow outwards and grows inwards in the sole. In this case, it hurts like we have a foreign body (eg thorn). Many times they are perceived late because we consider it to be a trick (“good”). This is the form of wart that is and the most difficult therapeutically.

-The flat warts είναι συνήθως μικρότερες και πιο λείες. Αναπτύσσονται σε μεγάλο αριθμό, ακόμη και 20 to 100 σε μια περιοχή, συνήθως στο πρόσωπο. Πρέπει να αντιμετωπιστούν άμεσα γιατί το παιδί έχει την τάση να πειράζει τις βλάβες στο πρόσωπο του, οπότε και μεταδίδει τον ιό, από το ένα σημείο στο άλλο.

-The νηματοειδείς μυρμηκίες οι οποίες είναι μισχωτές (κρεμάμενες) βλάβες και επίσης βρίσκονται συχνά στο πρόσωπο.

-Πως αποφεύγουμε τη μετάδοση μυρμηκιών στα παιδιά;

Οι ιοί που προκαλούν τις κοινές μυρμηκίες μεταδίδονται με άμεση επαφή από παιδί σε παιδί. Yet, έμμεσα με την επαφή σε προσωπικά αντικείμενα ή από κοινόχρηστους χώρους, όπως δημόσια λουτρά, πισίνες. Μόλις ο ιός μολύνει το δέρμα, απαιτεί κάποιο χρονικό διάστημα (incubation period) μέχρι και κάποιων μηνών προτού εκδηλωθεί και γίνουν ορατές κλινικά, οι βλάβες που προκαλεί. THE ιός δηλαδή μπορεί να παραμένει ανενεργός και σε λανθάνουσα κατάσταση στο δέρμα για αρκετό χρονικό διάστημα, οπότε δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε πότε ακριβώς ήρθε το παιδί μας σε επαφή με τον ιό.

Τα παιδιά γενικώς είναι πιο επιρρεπή σε εμφάνιση μυρμηκιών καθώς δεν έχουν αναπτύξει αντισώματα κατά του ιού και έρχονται συχνότερα σε επαφή με άτομα που έχουν μυρμηκίες.

Μερικά παιδιά είναι πιο ευαίσθητα στις μυρμηκίες από άλλα, όπως τα παιδιά με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα κι εκείνα που τρώνε τα νύχια τους δημιουργώντας μικροσκοπικές πληγές στο δέρμα.

However, ακόμη και παιδιά με υγιές ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να είναι πιο επιρρεπή σε ανάπτυξη μυρμηκιών σε σχέση με άλλα παιδιά

Τα παιδιά αποκτούν τον ιό με πολλούς τρόπους. However, υπάρχουν τρόποι για να μειώσετε τις πιθανότητες το παιδί να αναπτύξει μυρμηκίες.

Ακολουθούν μερικές συμβουλές για να αποφύγετε αυτήν την παιδική δερματική πάθηση:

  • Ενθαρρύνετε το παιδί σας να φορά σαγιονάρες σε δημόσια πισίνα και σε δημόσια ντους, αποδυτήρια κτλ. Πρέπει το παιδί να φορά αυστηρά τις δικές του σαγιονάρες
  • Στο σπίτι, αν κάποιος άλλος έχει ένα πρόβλημα με πελματιαίες μυρμηκίες ψεκάσετε ένα αραιό διάλυμα χλωρίνης στο ντους ή στην μπανιέρα, μετά από κάθε χρήση και στη συνέχεια ξεπλύνετε.
  • Το κάθε παιδί με μυρμηκιές πρέπει να έχει την ατομική of πετσέτα, την οποία και δεν πρέπει να μοιράζεται.

-Πως επιτυγχάνουμε ΠΛΗΡΗ θεραπεία των μυρμηκιών στα παιδιά;

Οι μυρμηκίες είναι μεταδοτικές και πιθανόν να εξαπλωθούν και σε άλλα σημεία του σώματος ή να μεταδοθούν σε άλλα άτομα. For this reason, είναι καλύτερο να αντιμετωπίζονται αμέσως με θεραπεία.

1) Τοπικά κερατολυτικά σε μορφή λάκας ή κρέμας: Το σαλικυλικό οξύ παραμένει το απλούστερο, αποτελεσματικότερο και ασφαλέστερο φάρμακο, όταν χρησιμοποιείται σωστά τοπικά για τη θεραπεία των μυρμηκιών στο σπίτι. Τα τοπικά κερατολυτικά ωστόσο, αποφεύγονται για χρήση στο πρόσωπο.

2) Κρυοθεραπεία με υγρό άζωτο: Αποτελεί εξαιρετική θεραπευτική μέθοδο ιδίως των κοινών και ομαλών μυρμηκιών και κυρίως του προσώπου. Usually required 2-3 συνεδρίες με μεσοδιαστήματα 3 weeks.

3) Hλεκτροκαυτηρίαση: Eίναι καλή μέθοδος για μικρές μυρμηκίες αλλά όχι για μεγάλες καθώς αφήνει κρατήρα που αργεί να επουλωθεί.

4) Καυτηρίαση με λέιζερ: Χρήσιμη για μεγάλες μυρμηκίες. Εξαιρετική θεραπεία η οποία όμως απαιτεί συνεργασία από το παιδί, καθώς προηγείται ενέσιμη αναισθησία με ξυλοκαίνη.

5) Χειρουργική αφαίρεση: Είναι χρήσιμη σε μεγάλες μυρμηκιές και ιδίως του πέλματος. Και στην περίπτωση αυτή πρέπει να προηγηθεί τοπική ενέσιμη αναισθησία.

Often, εμφανίζονται υποτροπές ιδιαίτερα μετά απο ατελή θεραπεία ή ακόμη κι όταν πρόκειται για καινούρια επαφή με τον ιό, αν δεν λαμβάνονται τα μέτρα προφύλαξης.

THE οριστική αντιμετώπιση των μυρμηκιών στα παιδιά μπορεί να απαιτήσει αρκετές θεραπευτικές συνεδρίες και άρα αρκετό χρόνο για την πλήρη εξάλειψή τους. However, εάν ακολουθηθεί πλήρως το πρόγραμμα θεραπείας, το αποτέλεσμα είναι εξαίρετο.