The human papillomavirus (Human Papilomma Virus, HPV)

The papillomavirus (Papilomma virus, PV) belongs to a large heterogeneous group of DNA viruses. Some of these viruses have the ability to infect humans and integrate into human genetic material where they will remain for the rest of their lives.. Today more than 120 types of papillomavirus that infect humans (HPV), while young people are constantly being identified. Forty of them 120 HPVs are considered sexually transmitted and are mainly transmitted through body fluids during sexual intercourse..

HPVs affect the squamous epithelium of the skin and mucous membranes, including the mucous membranes of the mouth and throat, the cervix, the vagina and anus. They increase its mitotic activity and cause the appearance of various lesions, whose nature depends on the area of ​​the body and the type of virus.


THE HPV contamination

Infection of the epithelium by the HPV virus can either remain dormant or develop into an infection with the development of clinical or subclinical disease. It is possible, καποιά στιγμή η μόλυνση να εξελιχθεί σε υποκλινική φλεγμoνή, which can be suppressed and re-latent. In adolescents and young adults, This procedure is common with the result that the HPV infection is transient. However, σήμερα γνωρίζουμε ότι τα άτομα που φέρουν άτυπες μορφές του HPV μεταδίδουν τον ιό στους σεξουαλικούς συντρόφους κανονικά. Often, in people infected with the virus, neither macroscopic nor microscopic lesion is visible. Ο χρόνος επώασης της λοιμώξης από τον ΗPV κυμαίνεται συνήθως από 3 εβδόμαδες εως 8 months. Many times though, το χρονικό διάστημα μεταξύ προσβολής από τον ιό και κλινικής ελδήλωσης της νόσου μπορεί να φτάσει ακόμα και 10 years. Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι στην πλείοψηφία των περιπτώσεων μια τυχαία κυτταρική μόλυνση δεν εξελίσσεται απαραίτητα σε φλεγμονή και παραμένει σε λανθανούσα μορφή για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

THE HPV inflammation

HPV inflammation is divided into non-productive and productive. Στο στάδιο της μη παραγωγικής φλεγμονής το γονιδιώμα του ιού ενσωματώνεται με τυχαίο τρόπο στα χροματοσώματα του ξενιστή. On the contrary, στο στάδιο της παραγωγικής φλεγμονής το γονιδίωμα του ιού αναδιπλασιάζεται ως πλασμίδιο (episome) separately from the genetic material of the host. At first sight, the non-productive phase may seem less harmful though, η ενσωματώση του HPV στο γονιδίωμα του ανθρώπου δύναται να τροποποιήσει την εκφράση ιικών πρωτεϊνών και να οδηγήσει σε καρκινογένση. A common target of the virus is the basal layer of the epithelium, όπου πραγματοποιούνται οι κυττατρικές διαιρέσεις. Η προσβάση των ιών στη στοιβάδα αυτή εξασφαλίζεται μέσω μικροτραυματισμών του δέρματος γι’ αυτό και η σεξουαλική επαφή (vaginal, oral and / or anal) is the main mode of transmission of the virus because, due to friction it is very easy to create epithelial cavities. Σημαντικό ρόλο παίζει ο αριθμός των σεξουαλικών συντρόφων ενώ η πλειονότητα των σεξουαλικά ενεργών γυναικών και ανδρών θεωρείται πως θα μολυνθούν μια φορά στη ζωή τους από καποιό υπότυπο ΗPV. Η άμεση δερματική επαφή με τη νοσούσα από HPV περιοχή αποτελεί ένα δευτερεύοντα αλλά όχι σπάνιο τρόπο μόλυνσης. Ο ιός είναι δυνατόν να δεισδύει στα επιθηλιακά κύτταρα ενός υγιούς οργανισμού τόσο μέσω τραυματισμών όσο και μέσω μικρών εκδορών του δέρματος ή του βλεννογόνου, after skin contact with an infected person.


Standardization HPV

Αναλόγως του τύπου του ΗPV και των βλαβών που προκαλεί οι ιοί χαρακτηρίζονται ως υψηλού κινδύνου, low risk and moderate risk. Η ανάλυση της αλληλουχίας DNA των HPV βοηθάει στην ταυτοποίηση και κατηγοροποίηση τους και τελικά σε μια προβλέψη των πιθανών αλλοιώσεων που αναμένεται να εμφανιστούν στον άνθρωπο μετά από μόλυνση με κάποιον από αυτούς τους τύπους. Τα θηλώματα στα γεννητικά όργανα χρειάζεται να διαφοροδιάγνωστούν κάνοντας ταυτοποίηση του τύπου του HPV. Some people seem to be more susceptible to HPV infection than others.

Prevention and early diagnosis

Οι ήδη υπάρχουσες μεθόδοι για την ανίχνευση των HPV στηρίζονται συνήθως στην ανίχνευση μορφολογικών αλλαγών που έχει ήδη προκαλέσει ο ιός στα επιθηλιακά κύτταρα. These methods include cytological examination (PAP TEST), the most advanced method of liquid phase cytology (which also raises the suspicion of subclinical disease) and colposcopy during which existing lesions are revealed.

With these "classic" methods, η διάγνωση του HPV γίνεται αφού έχει προηγηθεί η βλάβη ενώ δεν υπάρχει η δυνατότητα ανίχνευσης του ιού σε λανθάνουσα κατάσταση αλλά ούτε και η ανίχνευση προκαρκινικών καταστάσεων. Το ΤΕΣΤ ΠΑΠ δεν δίνει την δυνατότητα λήψης υλικού προς ανάλυση από άλλες περιοχές εκτός από της γεννητικής περιοχής καθώς επίσης παρουσιάζει μειονεκτήματα τόσο στη συλλογή του υλικού όσο και στην επεξεργασία με αποτέλεσμα συχνά να εμφανίζοντιαι είτε ψευδώς θετικά είτε ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα.

Η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση είναι δυνατή διενεργώντας συγκεκριμένες αναλύσεις για την ανιχνεύση του ιού σε επίπεδο DNA. Οι μόνες μέθοδοι που ανιχνεύουν και τυποποιούν τους ΗPV πριν το στάδιο της παραγωγικής φλεγμονής είναι η ανάλυση της αλληλουχίας του DNA των HPV. Η ταυτοποίηση και κατηγοροποίηση τους μπορεί να βοηθήσει στην προβλέψη πιθανών αλλοιώσεων που αναμένεται να εμφανιστούν στον άνθρωπο.

Η καινοτόμος μέθοδος του HPV-DNA-Test δίνει τη δυνατότητα της συλλογής δείγματος από διάφορες περιοχές του σώματος εντοπίζοντας έτσι τον ιό σε επιθηλιακούς ιστούς, Η μέθοδος ΗPV-DNA TEST είναι ικανή να ανιχνεύει τον HPV έγκαιρα και με μεγαλή ευαισθησία, καθορίζοντας τον τύπο του ιού πριν προκληθούν μορφολογικές αλλοιώσεις. Η διάγνωση είναι άμεση και ο θεράπων ιατρός μπορεί εγκαιρα να προβεί στη θεραπευτική αντιμετώπιση του.

Please fill in the fields below, and we will answer any relevant question you have.